Lekdetectie is simpel gezegd het opsporen van een lekkage. Vaak is de lekkage wel redelijk eenvoudig en snel te vinden. Als er ergens een plas onder een radiator ligt, er langzaam wat water via het dak op zolder naar binnen druppelt dan hoef je geen raketgeleerde te zijn om te kunnen vermoeden dat de radiator niet helemaal waterdicht meer is en het dak wellicht ook z’n beste tijd heeft gehad. Toch is het soms veel lastiger dan de genoemde voorbeelden en dat komt voornamelijk omdat we tegenwoordig werkelijk alles weggewerkt willen hebben. Bekijk eens een wat ouder negentiende eeuwse woning en het zal je opvallen hoe weinig er weg is gewerkt. Stroomkabels lopen gewoon over de muur en leidingen zijn gewoon zichtbaar in de badkamer. Wanneer er dan een lekkage optreedt valt deze snel te lokaliseren maar tegenwoordig is dat dus heel wat lastiger.
Hoe werkt lekdetectie?
De meeste lekkages worden opgespoord via een warmtebeeldcamera. Door via een speciale camera naar een object te kijken, kan worden gezien hoe warm of koud dit object is. Allemaal leuk en aardig, maar hoe helpt dat precies met het lokaliseren van lekkages? Wel, door te kijken naar temperatuurverschillen in de diverse kamers van een woning kan worden gekeken of een bepaalde muur bijvoorbeeld opvallend koude vlekken vertoont. Wanneer dit het geval is, is de kans groot dat er ergens een waterleiding lekt waardoor de muur afkoelt dankzij het koude water. Op die manier zijn lekkages zonder hak- en breekwerk te traceren.
